Η Νίσυρος βρίσκεται στο κέντρο του δωδεκανησιακού συμπλέγματος ανάμεσα στην Κω, την Τήλο και το ακρωτήριο της Κνίδου της Μ. Ασίας. H Nίσυρος έχει σχήμα σχεδόν κυκλικό και οι ακτές της δεν παρουσιάζουν πλούσιο διαμελισμό. Αποτελείται από ηφαιστειογενή όρη, ενώ στο κέντρο της υπάρχει η τεράστια καλντέρα του ηφαιστείου, που έχει μήκος 2400μ και πλάτος 950μ. Εκεί μπορεί κανείς να θαυμάσει τους ενυπωσιακούς κρατήρες. Ο μεγαλύτερος έχει διάμετρο 260 και βάθος 30 μέτρα και είναι επισκέψιμος.
Σε πολλά σημεία του νησιού υπάρχουν θερμές ιαματικές πηγές, οι ονομαστότερες από τις οποίες βρίσκονται σε μικρή απόσταση από το Μανδράκι. Πρωτεύουσα και λιμάνι του νησιού είναι το Μανδράκι με τα κατάλευκα σπίτια, τα γραφικά στενά και την ωραία πλατεία, την "Ηλικιωμένη" που σκιάζουν μεγάλα δέντρα. Το Μανδράκι διαθέτει μικρό λαογραφικό μουσείο με αξιόλογα εκθέματα. 8 χλμ νοτιοανατολικά είναι το ορεινό χωριό Εμπορειός και σε μικρή απόσταση απ'αυτό βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγιάς της Κυράς, χτισμένο σε
λόφο 500 μέτρων με πανοραμική θέα. Νοτιότερα είναι τα Νικιά με το αξιόλογο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου. 4 χλμ βορειοανατολικά από το Μαντράκι βρίσκονται οι Πάλοι, ωραίος παραθαλάσσιος οικισμός.
Ονομαστό προσκύνημα του νησιού είναι η Παναγιά η Σπηλιανή. Δεσπόζει στην κορυφή απόκρημνου βράχου και η παράδοση λέει ότι σε σπηλιά του βράχου φυλαγόταν παλιά η εικόνα της και από εκεί πήρε το όνομά της.
Στην ύπαιθρο του νησιού τα μονοπάτια οδηγούν σε ειδυλλιακές τοποθεσίες και προσφέρονται έτσι για περιπατητικό τουρισμό.
Σύμφωνα με την μυθολογία, ο θεός Ποσειδώνας, βοηθώντας το Δία στον αγώνα του κατά των Τιτάνων, κατεδίωκε σε στεριές και θάλασσες τον τρομερό γίγαντα Πολυβώτη. Και όταν έφτασε μπροστά από το νησί της Κω, απέσπασε με την τρίαινά του ένα κομμάτι του νησιού, το εξφενδόνισε κατά του Πολυβώτη, και τον έθαψε κάτω απ'αυτό. Αυτό το αποσπασμένο κομμάτι της κωακής γης είναι η Νίσυρος. Εκεί που βρίσκεται το στόμα του Πολυβώτη, δημιουργήθηκε το ηφαίστειο, ενώ οι περιοδικές δονήσεις της γης δεν είναι τίποτε άλλο από το συνεχιζόμενο αγκομαχητό του στήθους του θαμμένου Τιτάνα! Η ονομασία του νησιού ανήκει πιθανότατα στα προελληνικά αιγαιακά τοπωνύμια. Ο Όμηρος αναφέρει τους κατοίκους της Νισύρου να παίρνουν μέρος στην τρωική
εκστρατεία. Οι κάτοικοι της Νισύρου λάτρευαν τον Δελφίνιο Απόλλωνα, όπως και τον πελασγικό Ποσειδώνα, ιερό του οποίου υπήρχε στους σημερινούς Πάλλους. Οι ιστορικές τύχες της Νισύρου είναι κοινές με εκείνες των νησιών του ΝΑ Αιγαίου. Οι πειρατές λυμαίνονται την περιοχή μέχρι που η Νίσυρος περιέρχεται το 1312 στους Ιππότες της Ρόδου. Το 1522 οι Τούρκοι καταλαμ-βάνουν το νησί ενώ το 1912 τους διαδέχονται οι Ιταλοί και με την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η Νίσυρος ενσωματώνεται στην Ελλάδα.